Iets maken, elke dag, zonder censuur en daarop reflecteren
Hoe krijg je grip op de rol van kunst in het leven van iemand in herstel? Werkzaam in verslavingszorg als beeldend therapeut en ervaringsdeskundige voelde ik me gelegitimeerd mijzelf als participant in het onderzoek mee te nemen. Ook wilde ik kunst inzetten als een voor zichzelf sprekend medium, een medium dat het mogelijk maakt om met mijzelf als Maker in gesprek te gaan. Na gedegen veldonderzoek ontwikkelde ik een discipline waarin elke dag begon met drie pagina’s schrijven. Ongecensureerd gaf ik woorden aan gedachten over herstel, iets maken, tactiele werkvormen en meer. Door ook elke dag iets te maken (een tekening, klei- of textielwerkstuk) en daarop te reflecteren ontstond een discipline waardoor ik in gesprek kon met mijzelf. Er ontstond een voor mij nieuwe beeldtaal waarmee ik mijzelf dagelijks verraste: mijn handen bleken even goed te kunnen spreken als mijn mond.